De rollen omgedraaid…

Normaal gesproken vragen wij u het hemd van het lijf om uw verhaal en de persoon daarachter zo mooi en compleet mogelijk vast te kunnen leggen voor uw boekwerk. Vragen over uw jeugd, uw ambities, prestaties, wensen, uw passie, uw ouders, de historie van uw bedrijf of de familiegeheimen en relaties. Wij begrijpen heel goed dat het lang niet altijd even gemakkelijk is om deze persoonlijke en soms gevoelige verhalen aan een betrekkelijk onbekende uit de doeken te doen. Om deze drempel wat te verlagen schetsen we hieronder graag een beeld van wie wij zelf zijn en wat ons zo aantrekt in uw verhaal…

Paul Graat

Interviewer / Schrijver
Paul Graat 3

De roots…

Paulus Johannes Wilhelmus Graat, geboren in het nijvere Brabantse Tilburg in de wintermaanden van het jaar 1970. Het jaar dat de Apollo 13 naar de maan werd geschoten maar door een geëxplodeerde zuurstoftank onverrichter zaken - en gelukkig zonder slachtoffers - terug moest keren naar onze planeet alwaar het in de Pacific plonsde. Ik was het tweede kind en enige zoon van uiteindelijk drie kinderen in het gezin Graat. Mijn ouders zijn beide afkomstig uit een aan de Maas gelegen dorp in het oosten des lands. Van mijn vader erfde ik enig gevoel voor taal - al zal hij dat als editor niet beamen - en de liefde voor het natuurlijk schoon en de muziek in zijn vele gedaantes. Van mijn moeder kreeg ik het ondernemerschap mee en een buitensporige brede interesse in nagenoeg alles. Zij kan zich, net als ik, nog ieder dag verbazen en verwonderen over kunst, architectuur, politiek, cultuur maar ook techniek, geschiedenis en ga zo maar door...

School en studie

Rollend door de jaren zeventig waar ik de wereld ontdekte door zoveel mogelijk zelf te doen - zoals ik dat nog altijd graag doe en het mijn jongste zoon nu ook weer zie doen - ga ik van de kleuterschool het Reits Hofke en de eerste jaren van lagere school op het Sint Maarten naar de in de nieuwbouwwijk de Blaak gelegen lagere school de Borne. Ik groei al voetballend en hutten bouwend op en maak me op voor het voortgezet onderwijs. De keuze hiervoor valt op het Mill Hill college in Goirle waar ik de Havo zal gaan doen. Na een typische jaren tachtig jeugd, waar de koude oorlog woedde, krakers leegstaande huizen bezetten en punkers een heel nieuwe stijl creëerden, vroeg ik mij na het behalen van mijn Havo diploma af welk vervolg ik in vredesnaam zou geven aan mijn studie gezien mijn brede interesses. Na een HEAO experiment, wat tijdelijk werk en een boeiende dienstplicht vond ik waar ik naar zocht: de opleiding Technisch Bedrijfskunde aan de HTS. Hier kwamen veel van mijn interesses samen, met name omdat de opleiding nogal breed georiënteerd was.

Mijn loopbaan tot heden…

Tijdens mijn opleiding aan de HTS in Tilburg, we zitten dan midden in de 'nineties', begon de ICT sector aan een niet te stuiten opmars en besloot ik kort na mijn eindexamen daar deel van uit te willen maken. Als programmeur leerde ik de basis van het vak en via voornamelijk managementrollen kwam ik uit op het vakgebied van outsourcing waar ik veelal als projectmanager en consultant heb gewerkt en veel met vakexperts kon werken. In dit vakgebied kwam mijn brede opleiding goed tot zijn recht en dat heb ik vanaf 2008 als zelfstandig consultant en interim manager voortgezet waarbij ik al voor veel enerverende bedrijven heb mogen werken. 

Nog iets anders naast het werk ?

Inderdaad, naast het plezier dat ik haal uit mijn werk in die fascinerende ICT wereld heb ik nog behoorlijk wat andere geneugtes in het leven waaraan ik met veel genoegen mijn tijd spendeer. Op de eerste plaats mijn ultieme inspiratieomgeving, mijn gezin.

Toen de asteroïde 2002 MN rakelings langs onze planeet raasde leerde ik via mijn werk in 2002 mijn fantastische vrouw Daniëlle kennen. Dat geluk moet je treffen in het leven... Als thuiskomen na een lange vakantie, vertrouwd, eigen, ongecompliceerd maar ook altijd uitdagend en ondernemend. Een match die zich al snel te gelde maakte met de geboorte van onze eerste zoon Tom in 2006 en een tweede boef genaamd Bas in het jaar 2009. Heerlijk om die jongens het leven te zien ontdekken, op school, met sporten op vakantie en thuis knutselend aan een lego bouwwerk! Naast dit volle en drukke gezinsleven, het zijn bezige en eigengereide mannetjes, besteed ik veel tijd aan het opknappen van ons huis dat is gebouwd in 1895, vlak voordat Wilhelmina van Oranje-Nassau op achttienjarige leeftijd de taak van koningin van het Koninkrijk der Nederlanden overnam van haar moeder. Met veel voldoening probeer ik het huis in oude stijl terug te brengen.

Naast dat ik intens kan genieten van films en muziek in vele stijlen zoals Trance (Armin en Tiesto), Rock (Pink Floyd en Iron Maiden) en klassiek (Bach, Handel, Vivaldi) is de rode draad door mijn leven wel de liefde voor literatuur. Nooit heb ik genoeg tijd om te lezen wat ik zou willen. Ik kan me vol volledig verliezen in fijnbeschreven romans of biografieën. Zeker als er ook een historische context of waar gebeurd aspect in naar voren komt. Mijn favorieten zijn wel Thomas Rosenboom, waarbij Publiek werken de kroon spant, maar ook Geert Mak met eeuw van mijn vader, Harry Mulisch en Maarten ’t Hart, of de dromerige Ruiz Safon. maar zeker ook Peter Buwalda, De Wertheims, Jan Siebelink, of het onwaarschijnlijke verhaal van Shantaram. Er is zoveel moois geschreven, zoveel mooie verhalen, zoveel werelden te ontdekken, reizen en ontdekken vanuit je luie stoel.

Waarom schrijven ?

Voor mij is het uitpluizen, het schrijven en het uitgeven van historisch getinte levensverhalen, bedrijfskronieken, familiegeschiedenissen en loopbanen de ultieme combinatie van activiteiten die mij na aan het hart liggen. Creatief op het gebied van taal maar ook qua opbouw en opmaak, verhaallijnen ontdekken en opbouwen en net zo lang sleutelen totdat je lekker rollende zinnen hebt gecreëerd die soepel door een sfeervol geschetst landschap meanderen. De tijd nemen om je te verdiepen en iets moois en blijvends te maken wat een grote betekenis heeft voor de mensen voor wie je schrijft. Heerlijk!

Waarom de oprichting van MijnMemografie ?

Eind jaren negentig, ik was toen een late twintiger, heb ik me voor het eerst gerealiseerd dat er zo ontzettend veel mensen rondlopen met de meest prachtige, interessante, droeve, enerverende en eenvoudige verhalen die van grote waarde kunnen zijn mits ze verteld, bewaard, en vooral gehoord worden. In de jaren daaropvolgend ben ik tot de conclusie gekomen dat het uitwerken van een dergelijk verhaal in een boekwerk de beste vorm is om een verhaal te bewaren, het door te geven en misschien zelfs verder te delen. De realiteit leert echter dat deze verhalen nooit uitgewerkt zullen worden en in de vergetelheid raken, simpelweg omdat het verhalen zijn van onbekende mensen, mensen zonder een roemrucht of publiekelijk leven. Mensen waarover in de regel geen boeken geschreven worden. Dat vind ik nog altijd eeuwig zonde, al die verhalen die vergeten worden en met de generaties simpelweg uitsterven, naar het kerkhof der vergeten verhalen zoals Carlos Ruiz Zafón het misschien wel zou verwoorden. Daar ben ik over na gaan denken en heb mezelf ten doel gesteld om een verhalende, in romanvorm geschreven biografie, voor een veel grotere groep mensen bereikbaar te maken.

Meer dan vijftien jaar speelde ik met diverse ideeën hierover maar het kwam pas echt tot leven toen Sofie Witteveen, een bescheiden en innemende vijfentachtigjarige Baarnse dame, aangespoord door haar kinderen, bereid was mij haar verhaal te vertellen en me deze geweldige kans te bieden. Ik me vol overgave gestort op het uitwerken van het verhaal van Sofie en gezeten aan haar keukentafel hebben we aan de hand van diverse diepgaande gesprekken, fotoalbums, oude brieven en het onuitputtelijke internet een uitgebreide ontdekkingsreis gemaakt door haar leven en onze vaderlandse geschiedenis. Het plezier van de interviews en het uitwerken daarvan, het graven in onze vaderlandse geschiedenis en de vele positieve reacties die ik heb mogen ontvangen op het concept en de eerste uitgave hebben mij ervan overtuigd door te gaan en verder te investeren en professionaliseren waardoor ik nog veel meer mooie boeken hoop te mogen maken van bijzondere mensen en bedrijven!

 

Daniëlle Graat - van den Berg

Interviewer / Redactrice
Danielle Graat van den Berg 1

De roots…

Daniëlle Graat - van den Berg. Hoewel ik inmiddels overtuigd Baarnse ben geworden ben ik geboren als een Rotterdamse in het jaar 1975. Zonder mijn weten werd in datzelfde jaar het bedrijfje Microsoft opgericht door Paul Allen en Bill Gates dat inmiddels niet meer weg te denken is uit het wereldbeeld. En dat allemaal in 1 jaar...

Tot mijn achtste jaar heb ik samen met mijn ouders en oudere broer in Rotterdam - Ijsselmonde gewoond alwaar ik op de Zomerlandschool zat. Daarna verhuisde we naar het almaar groter wordende Houten vanwege het werk van mijn vader die destijds bij de NS in Utrecht werkte. Heel lang duurde deze periode niet want op mijn elfde zijn we naar Baarn verhuisd. Voor mijn ouders was dat een soort thuiskomen want mijn moeder is daar geboren en woonde gedurende haar jeugd in het seinwachtershuisje in het bos.

Mijn loopbaan tot heden…

Na mijn schooltijd ben ik eind jaren negentig in de ICT branche gerold doordat ik een bedrijf in Baarn nogal fanatiek personeel zag werven en dat leek mij ook wel leuk om te doen. In die tijd was er enorm veel vraag naar ICT mensen en al snel merkte ik dat een goede selectie kon maken uit het kandidaten aanbod. Al snel groeide ik verder als people manager en begeleide medewerkers in hun carrière.

Met name vanuit deze rol heb ik ondervonden dat mensen zich snel op hun gemak vullen bij mij en dat ze mede door mijn en interesse en nieuwsgierigheid hun vaak hele boeiende verhalen uit de doeken doen die soms mooi en onverwacht zijn en soms ook heel indringend.

Nog iets anders naast het werk ?

In mijn vrije tijd mag ik graag lezen. Ik ben nieuwsgierig en zoek graag van alles uit over wat er op mijn pad komt en lees dan alles wat ik daarover kan vinden. Verder vind ik het heerlijk om op pad te gaan zoals een stedentrip, maar ook een etentje in een gezellig restaurant of bij vrienden vind ik heerlijk, net als samen naar een mooie bioscoopfilm. Maar het leukste is toch wel om samen met de kinderen spelletjes te spelen of samen met ze naar een leuke film te kijken of op pad te gaan in de prachtige Baarnse bossen of de Soesterduinen.